2Y: In-Between

I have now completed my two years of service in Freakin’ City. And counting.

By choice.

Ang bilis naman ng oras. Naalala ko pa nung inihatid ako nina mommy at daddy dun sa agency ko sa may Ermita. Inasar pa ng tatay ko yung nanay ko na iiyak daw sya. And in between, kaunting tawagan at chat lang ang nagawa namin ng mga magulang ko, pero talagang I feel blessed na ganyan silang dalawa. Astig pareho.

Di ko matandaan yung huling pagkikita namin ni Kim. Never ko syang tinawagan. Once ko lang naka-video chat. Pero in between, sya yung taong nasabihan ko ng mga problema ko dito. Lalo na yung mga kalokohan ko. Jusme pano nalang kung wala sya? Mahaba-habang Starbucks session yan pagbalik ko.

Grabe ang culture shock ko dito. Iba talaga ugali at pag-iisip ng mga Arabo. Add pa natin na Muslim sila. Pero in between, nasanay akong kumain ng Biryani at roasted chicken na ipinapalaman sa Kubos. Marunong na rin ako ng conversational Arabic. Nakayanan kong mag-stay healthy kahit na 85% ng kinakain ko e processed food, tas yung 5% dun e 3-in-1 coffee. Nakilala ko kung sino ang Patan, Ipis, Bengali, Pana, Lokal, Lebanese, Syrian, at Omani. Pero for some reason, nalilito ako sa Pilipino at Malaysian, lalo pa yung mga naka- shela. Marami din akong taong na-disappoint kasi akala nila mabait at inosente ako. Mga assuming kasi (for later post na yan). Nakakainom pa rin ako ng alak kahit bawal. Naranasan ko nang mahuli ng pulis at mahanapan ng labor card. Nakabisado ko na rin yung chorus nung Arabic song na paulit-ulit sa stage namin.  Natigil na rin ako sa pagco-convert ng dirham into peso. Actually ngayon, it’s the other way around na (dahil mas masarap pakinggan ang 40 dirhams kesa sa 500 pesos).

So as of now, may three months pa bago ko pa ulit makita ang Pilipinas. Okay pa kaya ang kwarto ko? Hindi pa ba nababalot ng sapot yung cabinet ko? Amoy amag na kaya ang bed sheet ko? Gagana pa ba mga DVDs ko? Nakakatakot pa rin ba yung Chaka-doll ko? Kasya pa ba sakin yung mga t-shirts ko?? Baka in between, nagtampo na pala sakin ang mga kagamitan ko at may plano silang manabotahe pagdating ko. Hala.

Kala ko mabilis, di rin pala.